واریس چیست ؟ و چگونه درمان می شود؟

0 ۱۵۱

شاید دیده باشید که بعضی از افراد در بدنشان بخصوص پشت پاهایشان رگهای برجسته ای دارند که درد و ناراحتی به همراه داشته و ظاهر نازیبایی دارد. این یک بیماری است که رگها را درگیر می کند و با نام واریس یا واریکوسیت شناخته می شود. این اتفاق زمانی می افتد که سیاهرگهای شما بزرگ، منبسط و پر از خون می شود. رگهای واریسی متورم به رنگهای قرمز و بنفش مایل به آبی می شوند و اغلب دردناک هستند.  

حدود 25 درصد بزرگسالان , یعنی یک نفر از هر 4 نفر دارای رگهای واریسی هستند که بیشتر در پایین پاها (زیر زانو) ظاهر می شود و در بین خانمها رایج تر است.  در ادامه این مقاله در زوم لایف به علل، روش های تشخیص و درمان واریس می پردازیم.

چرا واریس اتفاق می افتد؟

سیاهرگها خون را از سایر اندام ها به سمت قلب هدایت می کنند، رگها دارای دریچه های یک طرفه ای هستند که مانع از حرکت خون را به سمت عقب می شوند و همواره کمک می کنند خون به سمت قلب در جریان باشد هنگامی که این دریچه ها از بین می روند خون به جای ادامه راه به سمت قلب در رگها جمع می شوند و باعث بزرگ شدن آنها می شود. رگهای واریسی اغلب در پاها ظاهر می شوند زیرا که از قلب دور هستند و جاذبه زمین هم حرکتشان را سخت می کند.

بعضی از دلایل احتمالی برای ابتلا به بیماری واریس:

  • بارداری (زنان باردار بیشتر مستعد مبتلا به واریس هستند)
  • یائسگی
  • بالا رفتن سن (50 سالگی به بعد)
  • ایستادن برای زمان های طولانی
  • اضافه وزن ( چاقی خطر ابتلا به واریس را افزایش می دهد)
  • سابقه خانوادگی

علائم بیماری واریس

علائم اولیه این بیماری به راحتی قابل مشاهده هستند.

 مچ پا متورم شده و رگهای عنکبوتی دیده می شوند. همچنین ممکن است با درد، تورم و حس سنگینی در رگها همراه باشد.

احساس سنگینی در پاها خصوصا بعد از ورزش وجود دارد.

یک جراحت جزئی در ناحیه ای رگهای واریسی وجود دارند ممکن است طولانی تر از حد نرمال دچار خونریزی شود.

در بعضی موارد تورم به همراه تغییر رنگ پوست به رنگ قهوی ای یا آبی اتفاق می افتد و در موارد شدیدتر رگها به میزان قابل توجهی خونی می شوند.

اگر بیمار علائمی مانند درد، زخم ، تغییر رنگ پوست یا تورم نداشته باشد و از دیدن رگهای واریسی ناراحت نشود ممکن است درمان نیازی نباشد اما اگر بیماری ناراحت کننده باشد درمان لازم می شود. البته گاهی بیماران از ظاهر نازیبای رگها ناراحت هستند به همین سبب نسبت به درمان اقدام می کنند.

روش های تشخیص بیماری واریس

در ابتدا پزشک متخصص، پاها و رگهای شما را در حالت نشسته و ایستاده معاینه خواهد کرد و سوالاتی در خصوص درد و نشانه های بیماری از شما خواهد پرسید.

ممکن است پزشک از شما بخواهد یک سونوگرافی برای چک کردن گردش خون انجام دهید. این یک آزمایش غیر تهاجمی است که از امواج صوتی با فرکانس های بالا استفاده می شود و به پزشک اجازه می دهد تا چگونگی گردش خون در رگهای شما را بررسی کند.

بسته به مکان ممکن است یک ونوگرام (ونوگرافی برای تشخیص رگهای واریسی) برای ارزیابی بیشتر انجام شود. در طی این آزمایش، پزشک رنگ خاصی را به پاهای شما تزریق کرده و اشعه ایکس را می تاباند, این رنگ در پرتو های ایکس ظاهر شده و جریان خون توسط او بررسی می شود.

آزمایش هایی مانند سونوگرافی و ونوگرافی پزشک را مطمئن می کند که اختلال دیگری مانند لخته خون یا انسداد باعث بروز مشکل نشده است.

روشهای درمان و پیشگیری از بیماری واریس

معمولا دکترها در درمان واریس محافظه کارند پیشنهاد می دهند روش زندگیتان را تغییر دهید به جای اینکه از روشهای تهاجمی استفاده کنید.

تغییر روش زندگی

تغییرات زیر می تواند به جلوگیری از این بیماری یا وخیم تر شدن آن جلوگیری کند:

  • اجتناب از ایستادن در زمانهای طولانی
  • کاهش وزن یا حفظ وزن نرمال
  • ورزش کردن برای بهبود جریان خون
  • پوشیدن جوراب مخصوص واریس

اگر قبلا دچار رگهای واریسی شده اید با انجام حرکات فوق از گسترش بیماری جلوگیری کنید همچنین در هنگام خواب و استراحت پاهای خود را بالاتر از بدن قرار دهید.

فشرده سازی

پزشکان توصیه می کنند جوراب های فشرده ساز بپوشید. این جوراب ها به اندازه کافی به پاها فشار می آورند تا خون به سمت قلب در رگها جاری شوند، همچنین تورم را کاهش می دهند.

انواع جوراب های فشرده ساز در داروخانه ها و فروشگاه های لوازم پزشکی به فروش می رسند.

عمل جراحی

اگر تغییر شیوه زندگی برای شما کارساز نباشد یا واریس ها همراه با درد باشند و سلامتی شما را تهدید کنند ممکن است دکتر از روش تهاجمی استفاده کند.

عمل جراحی و بستن ورید راه حلی است که به بیهوشی نیاز دارد. در طی این عمل جراح بریدگی هایی را در پوست ایجاد کرده، رگهای واریس را بریده و از طریق برش ها آن ها را برمیدارد. اگرچه عمل جراحی نسبت به گذشته به روز شده است و در مواردی کارساز است اما بعضی موارد از روش هایی استفاده می شود که کمتر تهاجمی باشد.

سایر گزینه های درمان

در حال حاضر، طیف گسترده ای از روش های درمانی کمتر تهاجمی وجود دارد. که به شرح زیر است:

اسکلروتراپی

در این روش که توسط پزشک متخصص انجام می شود مایعی به نام “سدیم تترا دسیل” و یا “پلی دو کانل”  تزریق می گردد. برای جلوگیری کردن از بزرگتر شدن رگها، این روش درمان به بی هوشی و بی حسی نیازی ندارد و توسط سوزن های ظریف انجام می شود، بعد از عمل بیمار باید از جوراب واریس برای فشرده شدن رگها استفاده کند.

جراحی لیزری

درمان با استفاده از لیزر روشی است که از گرمای لیزر برای از بین بردن رگ واریسی استفاده می کنند. گرما رگ را فاسد می کند و می بندد رگ بسته شده از فرآیند خون رسانی حذف شده و می میرد. این عمل بدونی نیاز به بی هوشی فقط با بی حسی موضعی انجام می شود، ممکن است برای نتیجه گیری این روش چند بار طی چند جلسه انجام شود و باید اشاره کرد که جراحی لیزری از اسکلروتراپی و جراحی برداشتن ورید کم تهاجمی تر است.

جراحی آندوسکوپیک ورید (نور ویژه)،

در این روش که معمولا برای واریس های شدید که باعث ایجاد زخم شده اند استفاده می شود، دستگاه جراحی از طریق برش زیر پوست و ساطع کردن نور رگهای واریسی را نشان می دهد تا پزشک ببیند کدام رگها نیاز به بیرون کشیدن دارند سپس رگهای واریس بریده شده و به وسیله دستگاه ساکشن مکش می شوند. این روش احتیاجی به بی هوشی نداشته و با بی حسی موضعی یا عمومی انجام می شود، ممکن است بعد از عمل دچارکبودی یا خونریزی شوید که طبیعی است و طی چند هفته بعد از عمل می توانید به فعالیت های عادی خود برگردید.

فرسایش رادیولوژیک

برش کوچکی در زیر یا بالای زانو ایجاد می شود. به کمک اسکن سونوگرافی یک لوله باریکی که به رگ وصل وصل می شود. پزشک یک پروپ را درون سوند قرار داده که انرژی فرکانس رادیویی ساطع می کند. انرژی فرکانس رادیویی با گرم کردن رگها باعث ریزش دیواره آنها شده و مسدودشان می کند. این روش برای واریس های بزرگ توصیه می شود. و این عمل معمولا با بی حسی موضعی انجام می شود.

شما همیشه باید قبل از انتخاب هر روش درمانی با پزشک متخصص مشورت و از خطرات آن آگاه شوید. روشی که دکتر توصیه می کند به علائم، گستردگی و محل رگهای واریسی بستگی دارد.

عوارض

هر عاملی که گردش طبیعی خون را دچار اختلال کند عوارضی ایجاد می کند اما واریس به طور طبیعی عارضه ای ندارد.

اگرچه در صورت بروز عوارض بدین شرح است:

خون ریزی

لخته شدن خون در رگها که باعث تورم رگها می شود.

نارسایی مزمن وریدی، زمانی که جریان خون ضعیف است پوست به طور صحیح اکسیژن, مواد مغذی و مواد زائد را تبادل نمی کند. نارسایی مزن وریدی ناشی از واریس نیست اما این دو اتفاق باهم مرتبط هستند.

مبتلایان به نارسایی مزمن وریدی ممکن است به اگزما واریس و سخت و محکم شدن پوست شود. زخم های واریس به طور معمول در اطراف مچ پا شکل می گیرند. و البته برای تشخیص واریس ارزیابی پزشک بسیار مهم است.

 چند نکته مهم برای افراد مبتلا به واریس

بیماری واریس به طور معمول با گذشت زمان بدتر می شود. حتی اگر برای کنترل آن روش زندگی خود را تغییر دهید ممکن است وخیم تر شوند، اما نگران نباشید روش های درمانی زیادی توسط پزشک اجرا می شود که می تواند شما را درمان کند.

در بعضی موارد واریس می تواند منجر به لخته شدن خون، زخم و التهاب مزمن شود که در موارد شدید با پارگی رگها همراه است.

در صورت بروز هریک از علائم واریس به پزشک مراجعه و نسبت به درمان اقدام کنید.

به این مقاله چنده ستاره می دیدید ؟
[Total: 1 Average: 1]
منبع منبع منبع
مطالب ویژه ما را در ایمیل خود دنبال کنید
مطالب ویژه ما را در ایمیل خود دنبال کنید
ارسال جدید ترین مطالب سایت به همراه آموزش های ویدیوئی و سایر مطالب بروز نشریات بین المللی
شما می توانید هر زمانی عضویت خود را لغو کنید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.